14-04-11

Arbi Zarmaev: 24 uren op 24 uren in een halfduistere isoleercel van 2 x 3 meter

Arbi Zarmaev, de Tsjetjeense vluchteling die België aan Rusland wilde uitleveren, wordt thans 24 uren op 24 uren in een halfduistere isoleercel van 2 x 3 meter in de gevangenis van Brugge opgesloten zonder enig contact met de buitenwereld te hebben.

In de gevangenissen van Hasselt en Brugge werd hij onderworpen aan folterpraktijken en werd hij verplicht om neuroleptica te slikken.

Het Directoriaat-Generaal van het Gevangeniswezen (Hans Meurissen) beloofde bijna een week geleden om de zaak te onderzoeken maar de situatie van Arbi Zarmaev die vanwege zijn lichamelijke en geestelijke toestand dringend gehospitaliseerd dient te worden, blijft onveranderd. Vandaar dat er gisteren, op 13.4.2011, een korte aktie werd gehouden voor de gebouwen van het Directoriaat-Generaal op de Waterloolaan te Brussel.

Minister De Clerck die, na zijn contact met de Russische ambassade, een uitleveringsakte ondertekende omdat er ‘geen gevaar was voor folterpraktijken in een Russische gevangenis’, kijkt de andere kant op.

Commentaren

Zoals gezegd, verscheen Arbi Zarmaev na 21 maanden (terwijl hij na 6 maanden had moeten vrijgelaten worden) vandaag voor de Raadkamer.

De rol van justitieminister De Clerck (CD&V, vlaamse christen-democraten) die Arbi Zarmaev ten allen koste aan Rusland wilde uitleveren en daarvoor contact opnam met de Russische ambassade, was onaanvaardbaar.

De minister die door het uitblijven van een nieuwe regering, wettelijk gezien eigenlijk geen minister meer is, schond niet alleen het principe van de scheiding der machten.
Arbi Zarmaev werd tijdens zijn éénzame opsluiting in de gevangenis van Hasselt immmers gedurende 4 dagen zonder water en eten gelaten, wat voor ernstige uitdrogingsverschijnselen zorgde en zijn wankele gezondheid nog eens extra schaadde. Hij kreeg ook een neuropleticum (Clopixol) te slikken.
De familie schreef een aantal keren per aangetekende brief naar De Clerck zonder een antwoord te mogen ontvangen.

Toen Arbi Zarmaev zo'n 3 weken geleden naar de gevangenis van Brugge werd getransfereerd, werd hij in een duister hondenhok van 2 x 3 meter opgesloten, met dit verschil dat honden in een hondenasiel het een stuk beter hebben omdat zij voldoende licht en lucht hebben en geen folterpraktijken moeten ondergaan.
Arbi Zarmaev die volledig lichamelijk uitgeput was, werd iedere nacht, om de 15 minuten, met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt. Hij kreeg opnieuw een neurolepticum te slikken dat ondermeer bedoeld was om hem 'socialer te maken'.

Een paar dagen voor zijn zaak opnieuw voor de Raad van State kwam (zo'n 10 dagen geleden) waarbij de door De Clerck gevraagde uitlevering aan Rusland werd bevestigd, werd Arbi Zarmaev totaal van de buitenwereld afgesloten. De gevangenisdirectie herhaalde steeds dat hij 'overstaanbare woorden mompelde' (in het tsjetjeens en dus onverstaanbaar voor vlamingen), 'zelf geen enkel contact meer wilde' en 'geen gevangenisrapportbriefjes wilde tekenen' Zij beweerde dat hij daardoor niet kon corresponderen, niet kon telefoneren, geen televisie kon zien, niet op de buitenkoer kon en geen contact met medegevangenen kon hebben. Volgens de gevangenisdirectie diende men de 'beslissing van Arbi te respecteren'.

Arbi's familie was wanhopig omdat ze hem niet meer kon ontmoeten en vreesde dat dat hij in de gevangenis zou overlijden. Haar bezoeken aan de gevangenis, aan het kabinet van minister de Clerck en het bureau van het Directoriaat-generaal van het Gevangeniswezen (Hans Meurissen) haalden niets uit. De onthaaldienst van het ministerie van justitie nam telefonisch contact op met het secretariaat van Hans Meurisssen en zei dat men een afspraak kon maken. Op het secretriaat-generaal , Waterloolaan 76 te Brussel, aangekomen haalde de secretaresse de schouders op en zei dat men 'maar moest mailen of telefoneren', wat men reeds zonder resultaat gedaan had.
De gevangenisdirectie van Brugge liet met geveinsde vriendelijkheid weten dat men 'Arbi's wil tot volledige afzondering wilde respecteren'.

Gisteren ontving Arbi's familie een kopie voor een verzoek tot vrijlating van haar advocaat.
En vandaag kwam de zaak dus voor de Raadkamer.

De familie kon Arbi vandaag even zien en spreken. Zijn diepe wonden aan enkels en polsen tengevolge van de langdurige keteningen, blijken verre van genezen te zijn. Een chirurgisch ingrijpen was op niet mogelijk omdat de wonden niet alleen bijna tot op het bot gingen maar ook ernstig ontstoken waren.
Arbi vroeg zijn familie waarom men hem al 10 dagen lang niet meer bezocht had. Hij was niettegenstaande zijn uitputting, de folterpraktijken, de éénzame afzondering en de neuroleptica, goed bij zinnen en wist precies waarover het ging. Er is dus geen reden om hem in een gesloten afdeling van een psychiatrishe inrichting te Brugge op te sluiten, zoals de gevangenisdirectie van Brugge voorstelde.

Gepost door: Jan Boeykens | 15-04-11

De commentaren zijn gesloten.