12-04-11

Arbi Zarmaev: samenkomst aan het Koninklijk Paleis

Arbi.RoyalPalace1.jpg

Vandaag zijn we met een 30-tal Tsjetsjenen opnieuw samengekomen. Deze keer hadden we afgesproken aan het Koninklijk Paleis te Brussel.

Arbi Zarmaev is namelijk nog steeds 24 uren op 24 uren geïsoleerd in de meest verschrikkelijke omstandigheden in de gevangenis van Brugge.

Toen we aan het Koninklijk Paleis in Brussel kwamen, waren er ongeveer 40 politieagenten in 3 speciale combi's die ons stonden op te wachten alsof het om een revolutie ging. Het waren dezelfde politieéénheden (met ook leden van de geheime politie) die 14 dagen geleden optraden toen we samenkwamen voor de gebouwen van het Europees Parlement waar dat men de 'Rechten van de Mens' gekruid met wat NAVO-bombardementen, predikt.

We kregen onmiddelijk een verbod opgelegd om een spandoek open te vouwen, pamfletten te verspreiden en foto's te maken. Men bleef de hele tijd herhalen dat we een 'toestemming nodig hadden voor deze manifestatie'. Dat is de beste manier om manifestaties te verbieden. Het is op deze manier dat elke berichtgeving over Arbi Zarmaev door de Belgische autoriteiten en de Belgische minister van justitie Stefaan De Clerck, die een deal met de Russische regering voor de uitlevering van Arbi Zarmaev maakten, geblokkeerd wordt.

De vereniging Pax Christi maakte op 8.4.2011 bekend dat de Europese Raad niet accepteerde dat Arbi in een Russische of Tjetjeense gevangenis terechtkwam, omdat er een ernstig risico bestaat dat hij dan gemarteld en vermoord wordt, zoals het geval was met heel wat Tsjetsjenen.

Justiteminister De Clerck en de Raad van State probeerden dit risico te relativeren en De Clerck zei zelfs met een wijd armgebaar dat dit risico onbestaande was 'omdat hij met de Russiche ambassade had gebeld'. Maar hoe kan men dit relativeren als men zelfs niet eens kan voorkomen dat mensen in Belgische gevangenissen het slachtoffer worden van folterpraktijken ?

Zoals reeds gezegd, werd Arbi Zarmaev in een isoleercel van de gevangenis van Hasselt dag en nacht geketend zodat hij er diepe wonden aan polsen en enkels van overhield. Hij kreeg gedurende 4 dagen geen water waardoor hij met ernstige uitdrogingsverschijnselen kampte. In de halfduistere isoleercel van 2 op 3 meter van de gevangenius van Brugge werd hij iedere nacht om de 15 minuten met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt. In beide gevangenissen werd hij met psychiatrische drugs behandeld die ervoor moeten zorgen dat hij in een gesloten afdeling van een psychiatrische inrichting kan opgesloten worden indien de justitieminister en de Belgische Staat verplicht zijn om zich naar de Europese beslissing te schikken.

We contacteerden het Europese Comitee tegen Foltering en het VN Comitee tegen Folteringen, maar doe vonden het niet nodig om ons te antwoorden terwijl zij de Belgische Staat regelmatig veroordeeld hebben voor folterpraktijken in haar gevangenissen, in het bijzonder in de gevangenis van Brugge.

Ook de Liga voor de Mensenrechten laat niets van zich weten.

Arbi's familie is erg bang. Ze heeft Arbi al 14 dagen lang niet meer kunnen zien of spreken en men vreest dat Arbi die lichamelijk en geestelijk uitgeput is, de gevangenis van Brugge niet levend zal verlaten.

Al 14 dagen lang blokkeren de Belgische autoriteiten elk sociale contact van Arbi. Hij zit 24 uur op 24 uren opgesloten zonder recht op briefrwisseling, zonder telefoon, zonder televisie, zonder even te mogen wandelen en zonder contact met andere gevangenen. Zowel minister De Clerck als Hans Meurissen, directeur van het Directoriaat-Generaal van he Gevangeniswezen, zijn van deze feiten op de hoogte.

De familie die weet dat het een kwestie van leven of dood is, heeft besloten van niet te stoppen met haar acties. Er zijn reeds nieuwe en beter georganiseerde acties, zonder infiltratie van de Belgische geheime politie, gepland.

Commentaren

Is Brugge Guantanamo?

Leo De Bock, woordvoerder Justitie, reageerde destijds met een persbericht op het artikel getiteld 'Is Brugge Guantanamo?' dat op 15.11.2008 in de krant De Morgen verscheen.

De man beweerde dat het artikel over de Afdeling Individuele Bijzondere Veiligheid (AIBV) in Brugge 'onheus en kwetsend was ten aanzien van het personeel en de gedetineerden van de afdeling'.

Verder stelde hij dat het artikel een 'onderhuidse geheel onterechte aantijging ten aanzien van de Directeur-generaal van het gevangeniswezen' bevatte waardoor een zeer onvolledig en daardoor onjuist beeld van het penitentiaire beleid gegeven werd'.

De situatie waarin de Tsjetjeense politieke vluchteling Arbi Zarmaev reeds enkele weken op de AIVB in de gevangenis van Brugge is opgesloten, bevestigt echter grotendeels het artikel dat in De Morgen verscheen.

Zowel de familieleden van Arbi Zarmaev (zijn vrouw, zijn zuster, zijn broer) als de Italiaanse geneesheer Giorgio Gagliardi die na heel wat formaliteiten Arbi Zarmaev door zijn halfduistere kooi van de AIVB mocht observeren, kunnen hiervan getuigen.

Ook de mensenrechtenactivist Imran Ejiev (Pax Christi) die Arbi Zarmaev gisteren voor een eerste keer te spreken kreeg, kan -indien nodig- als getuige worden opgeroepen.

Het heeft dus geen enkel zin om te blijven doen alsof er niets aan de hand is in de AIVB van de gevangenis van Brugge.

Omdat Arbi Zarmaev gedurende 24 uren op 24 uren in een halfduistere kooi van nauwelijks 2 x 3 meter van de AIVB in de gevangenis van Brugge was opgesloten zonder dat hij enig contact met de buitenwereld had, en omdat zijn toestand op een bepaald moment kritiek was (algemene uitputting, geinfecteerde wonden, uitdrogingsverschijnselen, psychiatrische drugs, 's nachts om het kwartier met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt,) werd er op 13.4.2011, een korte aktie voor de gebouwen van het Directoraat-generaal, gelegen op de Waterloolaan n° 76 te Brussel, gehouden.

Een week voordien had het secretariaat van het Directoraat-generaal van het Gevangeniswezen die door de onthaaldienst van het kabinet van minister De Clerck (Waterloolaan n° 115 te Brussel) vanwege het verzoek om dringende hulp, telefonisch was gecontacteeerd, telefonisch beloofd dat men 'de zaak zou onderzoeken' maar daarvan was weinig of niets te merken geweest.

Gepost door: Jan Boeykens | 21-04-11

De commentaren zijn gesloten.